Miejski portal informacyjny:
Oleśnica, Bierutów, Dobroszyce, Dziadowa Kłoda, Międzybórz

Przyznam, że z pewną niecierpliwością wyczekiwałem materiału tego kanadyjskiego projektu, który zadebiutował w argentyńskiej wytwórni (ach, ta globalna wioska...). Zachęciły mnie fragmenty pobieżnie przesłuchane na Youtube, zwiastujące całkiem sprawnie zaaranżowaną neoklasykę, nawiązującą do Triarii, L'Effet C'est Moi czy Puissance. W istocie, taki właśnie jest ten album. Cóż tu mówić? Militarna neoklasyka ze śladowymi naleciałościami industrialu, neofolku czy dark ambientu, mogąca kojarzyć się z filmem wojennym, nieważne czy z czasów Rewolucji Francuskiej, czy bitwy pod Stalingradem. Syntezatorowe skrzypce, syntezatorowe chóry, werble i kotły - naprawdę, chciałbym to opisać bardziej szczegółowo, ale nie bardzo wiem, jak to zrobić. Kto zna ten gatunek, ten wie, o co chodzi, kto lubi takie granie, ten prawdopodobnie doceni Ścisłą Doktrynę, mimo różnych jej drobnych niedociągnięć brzmieniowych. Co do warstwy pozamuzycznej, to wszystko wyjaśniają choćby same tytuły utworów. Odwieczna na tej scenie mitologia upadłych imperiów, tęsknota za wyidealizowanym Ordo, deklaratywna afirmacja cnót heroicznych - voila! Po to przecież tego słuchamy... czyż nie?

Stricta Doctrina - "Stricta Doctrina", Twilight Records 2012

1. L'Épopée, 2. Marche Sous Le Drapeau, 3. Retour À La Tradition, 4. Sur Le Front, Loin De Leur Patrie, 5. Vision Apocalyptique (Partie I), 6. La Voix De Nos Ancêtres, 7. L'Empire De La Subversion, 8. Vision Apocalyptique (Partie II), 9. Le Déclin